de Nag Hammadi geschriften

De Nag Hammadi geschriften zijn een verzameling teksten uit de ontstaanstijd van het christendom. Deze teksten zijn gevonden in 1945 het het Egyptische dorpje Nag Hammadi. De bekendste tekst hieruit is het Evangelie van Thomas, wat in het Nederlands vertaald is door Gilles Quispel.

Nag Hammadi

De gevonden Nag Hammadi teksten zijn Koptische vertalingen van de oorspronkelijke Griekse tekst, waar alleen maar enkele korte fragmenten van zijn terug gevonden.
Dit komt omdat de Katholieke Kerk deze geschriften als bedreigend voor hun gezag beschouwde. en dus verboden en vernietigd heeft. De katholieke kerk zegt namelijk dat je alleen via de kerk dichter bij God kunt komen, terwijl de Gnostici juist zeiden dat dat in jezelf te vinden is (dus zonder hulp van de kerk). De katholieke kerk beschouwde de Gnostiek als een vorm van ketterij.

De integrale Nederlandse vertaling is van alle geschriften van de Nag Hammadi is in 1984 verschenen van de hand van Jacob Slavenburg en Willem Glaudemans. Deze vertaling is gebaseerd op eerdere Engelse en Duitse vertalingen uit het Koptisch.

Nag Hamadi geschriften, integrale vertaling

Er zijn meerdere zogenaamde Apocriefe evangeliën, die door de kerk uit de bijbel gelaten zijn. Soms omdat ze waarschijnlijk niet waarheidsgetrouw waren, maar soms ook omdat ze niet in hun straatje pasten.

hieronder volgen een aantal delen uit mijn scriptie uit 2006 voor mijn Yoga-opleiding.

Het vroege Christendom

Nader bekeken blijkt het vroege Christendom helemaal niet zo uniform te zijn als de Katholieke kerk ons wil doen geloven. Iedereen heeft wel gehoord van de Katharen, maar het wordt voorgedaan alsof dat een uitzondering was. Het blijkt dat het vroege Christendom veel meer weg had van het huidige Hinduïsme, met een ontelbaar aantal stromingen, richtingen, geschriften en evangeliën, en dat er een continue discussie onderling was. En bovenal: dat de meeste van deze stromingen vreedzaam naast elkaar leefden!

Na de dood van Jezus was er nog geen kerk met een vaste structuur, alleen een soort “Jezus-beweging”. Deze beweging was erg divers, meer dan nu, en er werden veel meer evangeliën, brieven, hymnes, geschriften als nu het geval is.

Jezus werd in deze periode gezien als een wijsheidsleraar, iemand die en niet als de eniggeboren Zoon van God zoals de kerk hem ging noemen
Jezus zelf verbaasd zou zijn over het oprichten de katholieke kerk.

Gnosis

Het woord “Gnosis” (stroming: Gnostiek, persoonsvorm: Gnosticus) is verwant aan het Engelse woord “knowledge”, het Indiase woord “Jnana”, en het Nederlandse woord ‘geweten’, en kan op verschillende manieren vertaald worden: kennis des harten, innerlijk weten, ervaren hebben.
Het ervaren hebben, innerlijke weten van God of “de Godheid”!

Grondgedachte is dat de mens in zijn diepste wezen één is met God, dat ieder van ons geboren is met een Goddelijke vonk in zich. De taak van de Gnosticus is om die Goddelijke vonk proberen te vinden, en om in contact te komen met God, door IN onszelf te zoeken.

Quispel omschrijft gnosis als volgt: de mens is innerlijk verwant met God, en kan daardoor kan opstijgen, boven de persoonlijke god uit, naar diepte en stilte (Quispel 4)

Gnosis staat als religieus begrip lijnrecht tegenover geloof. Een spirituele traditie die gericht is op gnosis zal het geloof-op-gezag verwerpen. Kenmerkend voor gnostici is dat ze niet ‘geloven in godsdienstige zin’, maar hun innerlijk weten belangrijker vinden dan uiterlijk gezag of uiterlijke kennis.
Geloven is in de ogen van de Gnosticus voor iemand-zonder-‘weten gebaseerd op eigen (Godheids)beleving’, die ‘niet weet’, of anders gezegd: ‘geen Gnosis heeft’.
Degene die Gnosis heeft, houdt op met geloven, en weet (heeft diepere kennis) vanuit een eigen innerlijke beleving en ervaring (zoals bv. ongelovige Thomas, die niet meer hoefde te geloven omdat hij Gnosis had, zie het Thomas-Evangelie).

Het gaat om zelfkennis, zoals Logos 67 van het evangelie van Thomas zegt:
“Wie alles kent, behalve zichzelf, weet niets.”

Zelfkennis is een rustige individuele bezinning (contemplatie), soms met de hulp van een leider, op wie je bent, op hoe God je gemaakt heeft, en wat God is. Het is een stille overgave, een oprecht, individueel zelfonderzoek. (Teleac, Zoon van God)

Gnostiek

De Gnostiek is een ontzettend diverse verzameling van stromingen en geschriften, die allemaal uitgaan van Gnosis, maar waarvan sommigen ook de mij iets minder aansprekende gedachte aanhangen dat deze materiële wereld een vergissing is (,…).

Alle geschriften vertellen over verschillende manieren waarin mensen geloofden, waardoor je verlost kon worden
door contemplatie (bezinning), door de goddelijke vonk in ieder van ons te laten opgloeien. Communiceren met God door zelfonderzoek. Een individuele zoektocht naar het Goddelijke, zonder hulp van priesters of bisschoppen. om zelf het Goddelijke te vinden. (Teleac, Zoon van God)

Gnostiek heeft dan ook veel verwantschap met mysterie-Godsdiensten uit de Oudheid, zoals de Egyptische Osiris-cultus, maar ook met.

Enkele voorbeelden van bekende Gnostische tradities zijn de Katharen, Manicheeërs, Rozenkruisers en Vrijmetselaars.

De Katholieke kerk heeft een lijst bepaald met zgn Canonieke geschriften: alles wat daarbuiten viel werd verboden omdat de Kerk niet kon instaan voor het waarheidsgehalte ervan.
Wie in het bezit van zulke geschriften was, liep gevaar geëxcommuniceerd te worden(uit de kerk, en uit het klooster gegooid worden), of erger nog, vervolgd en gemarteld.
Enkele voorbeelden daarvan zijn bv het net ontdekte evangelie van Judas, alle evangeliën en geschriften die in de Nag Hammadi Geschriften staan (oa het evangelie van Thomas), Apocriefe geschriften, en Gnostische geschriften.

De overeenkomst tussen bijna al deze geschriften is dat ze uitgaan van dat kennis en inzicht die dood en in de mens zelf gevonden kan worden, zonder tussenkomst van de Katholieke kerk.
Dat was voor de Katholieke kerk niet te verkroppen.


Het traditionele plaatje is dat van de Kerk die uit de appostelen is voortgekomen en Gnostiek was een soort afwijking daarvan. Wij geloven dat het precies andersom is: Gnostiek was in de eerste eeuwen wijdverspreid, en werd vertrapt door een orthodoxe kerk die zich tegen zijn eigen oorsprong keerde. Het was een reactie, die zich definieerde met wat het niet was, met wat het bestrijde: het Gnosticisme. Zo bepaalde het zijn inhoud.

De spreuk van Jezus Christus: ”Niemand komt tot de Vader dan door mij” wordt door Gnostici opgevat als dat je om tot God te komen jij zelf uit moet vinden waar Christus voor staat in jou.
De kerk vat dit letterlijk op en zegt: Dit is de enige manier (de onze). Dan moet je anderen wel gaan bekeren, dwingen zich te bekeren, voor hun eigen bestwil. Zo creëer je een Goddelijk gebod om autoritair te zijn. (Teleac, Zoon van God)

Er bestaat een hele serie aan spirituele leerscholen en richtingen die gebaseerd zijn op, en uitgewerkt zijn in geschriften die door de Katholieke Kerk op zijn zachtst gezegd als onbetrouwbaar zijn bestempeld, eigenlijk als leugenachtig (of erger: bestempeld als afkomstig van de duivel). Velen van hen zijn door de Katholieke kerk vervolgd, gemarteld of zelf uitgemoord als ze zich niet wilden bekeren (de Katharen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.